Karaoke is een ding vanuit Azië. Vanwege die reden wilde ik het graag eens meemaken hoe zoiets werkt. Het resultaat is een hilarische avond gisteravond. Toevallig waren Danny en ik met een chinees meisje aan het praten over karaoke en voordat wij het wisten hadden wij een avond geregeld.
Hoe werk het in China? Nou, je boekt een kamer, je gaat dan naar een gebouw met de taxi. Dat gebouw ziet eruit alsof de maker van het pand last had van ADHD. Daar binnen heb je een kamer waar je met je groep allemaal liedjes kan gaan zingen.
In ieder geval was de avond melig en vooral grappig. Danny en ik waren verantwoordelijk voor de avond, dus wij hebben ook veel gezongen. Voorlopig noem ik Danny ook mijn karaoke bro, omdat wij mijn support was bij de vele liedjes die voorbij kwamen. (Westlife, Backstreet Boys…. Robbie Williams)
De heren die zeiden dat ze niet gingen zingen hebben toch een poging gewaagd en dat is toch nog best tof. Karaoke is zeker wel leuk.
Nog een interessant detail, ik heb een kermisstem. Als je mij laat praten met een beetje echo in de mic dan klink ik als een kermisattractie. In ieder geval heb ik al een nieuwe carrière op het oog, mocht het vormgeven niet lukken.
Dat je niet kon zingen wisten wij al een tijdje, het meezingen en je koptelefoon op gaf ook niet echt het gevoel dat je mee moest gaan doen met de X-factor. Fijn dat het de eerste week zo goed gaat
liefs
Ha Rob,
Leuk al die verhalen! Mooi om te horen dat je het erg naar je zin hebt.
xx Aletta