Mijn reis naar china

20 augustus 2010 is een dag waarbij ik mijn eerste dag beleef in China. Gisteren ben ik laat aangekomen (zo rond 6 uur) en ik werd hartelijk ontvangen door een delegatie van Check-it. Chinezen zijn vriendelijke mensen en autorijden is een kunst, dat zijn de twee indrukken die je binnen enkele minuten krijgt zodra je rond loopt in Xiamen.

Allereerst even terug spoelen naar de dag van 18 augustus, de dag dat ik vertrok. Het was voor mij een rare dag, omdat ik mij toen pas realiseerde dat het nu echt zo ver was. Ik pakte mijn koffer en ik realiseerde mij toen dat ik zo ongeveer 20 tot 24 uur moest reizen (van deur tot deur) en dat ik nog geen enkel idee had hoe dat was.

China is voor mij direct het verste land waar ik ooit naar toe ben gegaan en het is ook de eerste keer dat ik echt langdurig in een vliegtuig zat. Voorheen vond ik 3 uur al lang, maar nu vind ik dat soort tijden normaal. Nu ik erop terug kijk was het echt een bijzondere dag en ik heb vele nieuwe ervaringen opgedaan. Daarnaast vond ik het zelf wel leuk dat ik die dag Chinees, Engels, Frans en Nederlands heb gesproken.

Het was echt zeer prettig dat ik met een groep van vijf mensen ging vliegen. Doordat je met vijf mensen bent is het leuker om te vliegen en kan je bij uitdagingen met elkaar de problemen oplossen. De vlucht was waarschijnlijk een ellende geweest als ik in mijn uppie in het vliegtuig had gezeten.

Ik moest eerst van Schiphol naar Parijs. Deze vlucht duurde zo’n anderhalf uur en was direct ook de vervelendste vlucht. De mensen van Air France waren niet zo heel aardig en het vliegtuig zelf was bijna letterlijk een koekblik. Waarschijnlijk vond ik het ook een vervelende vlucht omdat ik weer even moest wennen aan het vliegen.

Eenmaal geland op Parijs kwam ik erachter dat het vliegveld van Parijs echt een ramp was. De borden staan slecht aangegeven en de belangrijkste dingen op het vliegveld zijn in het Frans.

De bedoeling was dat wij een nieuwe boarding card nodig hadden. We gingen van Air France naar China Air. Je komt daar aan en je hebt werkelijk geen idee. Nergens stonden er borden en wij liepen maar hopeloos naar een incheck ding. Het gevolg hiervan was dat wij een storing kregen en er een bonnetje uit het apparaat kwam.

Bij het navragen bij vier verschillende mensen kregen wij ook vier verschillende antwoorden. Wij als groep wilde weten hoe het precies zat met onze bagage en waar wij Air China konden vinden. Relatief simpele informatie, dat als vaag werd omschreven. De instructies van één mevrouw waren twijfelachtig, maar wel geloofwaardig.

“Loop hier rechtdoor, ga voor de politieagent naar rechts. Ga vervolgens omhoog, loop alsmaar rechtdoor… Pak een trein (ze schreef op hoe dat ding heette) naar een andere terminal. Daar kan je alles vragen.”

Na een hoop wandelen en een treintje pakken was het ons uiteindelijk gelukt om twee boarding cards te scoren en goede informatie te verkrijgen. Als ik met mensen sprak over mijn vlucht vonden ze het lang dat ik vier uur moest wachten op het vliegveld, maar wij hadden echt alle tijd nodig om alles te regelen.

Overstappen binnen een uur lijkt mij altijd nog onmogelijk in Parijs. Doordat wij alle tijd hadden konden we gewoon iets rustiger door het vliegveld lopen. (Dat is een leugen, want er was wel een hoop stress, zelfs bij zoveel tijd.. ). Omdat we nog wat tijd overhadden konden wij ons ieder geval goed voorbereiden op de vlucht. Terwijl de jongens naar de Mcdonalds gingen, besloot ik een broodje te halen bij een broodjeszaak.

Mac eten doet vreemde dingen met mijn maag… Vandaar dat het verstandig was om even een broodje te halen dat wat lichter is voor mijn maag.

De tien uur vlucht is voor mij vrij snel gegaan. Ik was in ieder geval heel blij dat ik een joggingbroek en een paar goede schoenen had. Air China is echt een goede vliegtuig maatschappij en de medewerkers waren heel vriendelijk. Regelmatig liep er stewardess langs en je kon ook vrij snel water krijgen.

Mensen waarschuwde mij voor het vliegtuig eten, maar het eten wat ik kreeg was heel erg goed. Ik kon kiezen uit kip of rundvlees en het smaakte vrij goed. Alleen het ontbijt was niet te eten en had een hele muffe lucht om zich heen. Tien uur vliegen doet rare dingen met een mens, want je gaat op zo’n moment op alles letten. Zo had ik voor mij een baby en tijdens de hele vlucht heeft de baby maar 2x ! kort gehuild. Ik weet het niet wat het is met een Chinese baby, maar die huilen gewoon niet.

De laatste vlucht was ook een ellende. Na tien uur vliegen was ik kapot en ik wilde heel graag naar bed. Het was een goede vlucht… maar de turbulentie en de lucht van de broodjes moest ik bijna spugen. Die broodjes roken als eieren die een tijd in de zon hadden gelegen, echt een hele gore lucht. (er is geen ander woord voor…).

Ik had nog het lef om het broodje open te klappen.. Maar zoals Vincent filosofisch zei: Het lijkt wel of ze roadkill in een broodje hebben geschraapt.

Dat is in vogelvlucht wat ik heb meegemaakt in het vliegtuig. Verder moet ik zeggen dat vliegvelden in China HEEL schoon zijn… Met HEEL schoon, bedoel ik ook echt heel schoon. Alles glom, reflecteerde in de zon en alles rook naar citroen. Het was echt heel indrukwekkend om op het vliegveld van Beijing te lopen en het was ook vrij indrukwekkend om het vliegveld van Xiamen te zien.