Een mamma ding

Voordat ik uitleg wat een mamma ding is, wil ik eerst wat vertellen over de Nederlanders. Wij als volk zijn raar….. Chinezen zijn heel erg gericht op het kunnen van één ding en Nederlanders blinken uit in het feit dat wij “alles” kunnen.

Als er een wasmachine wordt afgeleverd komt eerst een man eraan die de wasmachine in je appartement gooit, een dag later komt de man die het kan aansluiten.

In Nederland is het aansluiten en brengen van een machine vaak één man.

Sommige taken en activiteiten die wij als Nederlanders ontplooien noem ik dan ook liefkozend een “mamma ding”. Wat is een mamma ding? Een mamma ding is een taak dat vaak alleen door mamma’s gedaan wordt en niet door jonge vrouwen of stoere mannen.

Zoals gisteren, ik wilde een strijkbout halen. Ik heb een aantal blousejes (is dat het meervoud van blouse? Ik heb geen idee… Voor mij part bloesjes) en ik dacht bij mijzelf: Daar moet toch echt een strijkijzer overheen. Zo gezegd, zo gedaan.. Robert ging naar de Wallmart met een groep en ik vroeg een Chinees naar de verschillen van de strijkbouten.
De eerste vraag die ik kreeg was: Waarom? Met als antwoord: Omdat ik wil strijken. Een tweede vraag was: Kan je dat?  En met als kundige antwoord: JA.

Hierop kwam een korte stilte, waarbij ze direct erbij zei: Oh, maar ik doe dat niet. Dit gevolgd door een aantal vage blikken. Het uitleggen dat mijn lieve moeder mij heeft leren strijken en dat ik regelmatig een blouse moet strijken gaf geen verbetering in haar mening.

Gewapend met een Philips strijkijzer en een strijkplank ging ik naar de kassa. De loop route van ongeveer 5 minuten werd gevolgd daar raar kijkende Chinezen. Er waren oma’s die stil stonden, mij aanwezen en het schouwspel moesten analyseren. Mijn Chinees is niet al te best… Maar ik gok dat ze iets zeiden als: Waarom loopt die knul met een strijkplank en een ijzer.

Een ander mamma ding is koken. Een Chinees vertellen dat je kookt vinden ze bijzonder en ook heel leuk dat je het kan. Als je vervolgens vraagt hoe je een goede vis kan kopen op een markt valt een kleine stilte….

“Dat doe ik niet, mijn moeder koopt een vis.”

Week 0 was vooral bedoelt als kennismaking met het pand en om in het ritme te komen van werk en school. Het was zeker een week dat ik even nodig had en het bleek dat ik nog het één en ander moest uitzoeken voor school.

Ik durf eigenlijk nog geen oordeel te geven over week 0.  Als ik eerlijk moet zijn heb ik tijdens mijn eerste week mijzelf een beetje verveelt en was er nog weinig te doen…. De resident teacher moest ook nog een hoop oppakken en ik heb mij vooral gericht op een plan van aanpak.

Het pand zelf is nog een rommeltje. De vorige groep heeft een pak melk afgelaten dat een aantal maanden over datum was en in de keuken heeft zich een nieuwe mieren kolonie gevormd. Daarnaast zag ik ook beestjes lopen die ik niet kon herkennen, voorlopig kom ik daar niet.

Afwachten wanneer er een bezem door de tent gaat.Ik denk zelf dat zoiets erbij hoort en ik verwacht dat als de Chinezen ook gaan beginnen dat het uiteindelijk allemaal goed komt.

Mijn eerste week heb ik vooral veel schoolwerk gedaan. Vanwege de tijd heb ik uitgebreid alle handleidingen gelezen van school en heb ik mij meer ingelezen op de verschillende projecten. Bij het schrijven van mijn inleiding van mijn plan van aanpak kwam ik er al snel achter dat ik niet op de kleine woorden kan komen.

Een voorbeeld, wat is het Engelse woord voor competentie. Na een half wetenschappelijke studie kwam ik erachter dat het Engelse woord competence is. Daarna vroeg ik mij af wat het meervoud is… ook daar is het antwoord simpel: competencies.

Je moet dat maar bedenken.

Zelf heb ik er alle vertrouwen in dat als de Chinezen komen dat het vanzelf gaat draaien en dat de verveling wordt vervangen door drukte en stress.  Wel ben ik blij dat ik alvast mijn eerste uren heb kunnen draaien en dat ik even op mijn gemak alle school documenten kon doorlezen.

Vorige week heb ik officieel mijn eerste Chinese feest gegeven. Ik had een hoop mensen uitgenodigd voor karaoke en heb vervolgens met de hulp van een Chinees een VIP kamer kunnen bestellen voor de karaoke.  Enige nadeel is dat veel van Nederlandse studenten ziek waren geworden.Het was wel een geweldige avond en ik ben ook de trotste eigenaar nu van een karaoke VIP pas.

Een karaoke VIP pas stelt eigenlijk niks voor,  maar het is mijn eigen gevoel dat ik mij iets meer Chinees voel met zo’n pas….

Laatst ben ik ook nog op stap geweest met Danny en twee Chinezen, met zijn vieren zijn we naar de bioscoop in China geweest.  Ook in China ga je anders naar een bioscoop en maak je weer een hoop mee.  Je koopt eerst een kaartje bij een kraampje ergens verstopt in een buurt.

Dan is de volgende stap dat je naar boven gaat en daar je kaartje laat valideren. Bij het kiezen van de film was The Last Airbender uitverkocht en was het niet duidelijk naar welke film we dan gingen. De Chinezen wisten de Engelse naam niet van de film.

Tot vreugde van Danny en ik gingen we naar the Expendables.Toffe film en met Chinese ondertiteling! Wij zaten als echte kerels te juichen in de bios en de mensen keken ons maar vreemd aan. Wat ik ontzettend tof vond was dat je de leuningen omhoog kon klappen, dus als je het gezelliger wil maken kan je een soort bank vormen.

Wat ik trouwens grappig vond is dat na afloop van de film moest ik plassen. Ik liep naar een urinoir en terwijl ik daar stond keek een Chinees even naar links en schrok dat ik er stond. Er was voor een seconde even een “huh? “ moment.

Maar toch, ik zocht een manier om een stukje Nederland naar China te brengen. De oplossing is voor mij eenvoudig; een gitaar. Vandaag heb ik toch maar een gitaar gehaald, want voor een bepaalde reden mis ik dat ding gewoon.

Mijn gitaar in Nederland heb ik gekregen op mijn verjaardag en een gitaar doet me toch denken aan thuis.  Zo, nu heb ik toch een beetje Nederland in mijn Chinese woning.

Het is een fort gebouwd tijdens de Qing Dynasty en is volgens de regering een belangrijk historisch monument. Het is voor Chinezen een geweldige toeristisch uitje en wij als westerse personen vielen erg op tussen de massa Chinezen.

Zelf liet ik het op mij af komen en heb ik niet van te voren veel onderzoek gedaan. Hulishan ligt aan de kust van Xiamen en als ik het zo bekijk was het een belangrijke fort om de kust te kunnen beschermen. Hij is rond een periode nog kapot gemaakt, maar de Chinezen hebben hem weer opgebouwd.

Toen wij net naar binnen liepen was er een demonstratie van het kanon. Met veel show en spektakel werd er een kanonskogel afgevuurd, in ieder geval was het een leuke welkom van het terrein. Het was een prachtig terrein met veel mooi natuur en ze lieten op het terrein vooral zien hoe machtig en krachtig het fort wel niet was.

Naast het fort waren ook wij een toeristische trekpleister. Op de weg terug was er een grote groep met Chinezen die al hun moed bij elkaar verzamelde en ons aansprak of wij op de foto wilde gaan. Het is leuk om op de foto te gaan met vreemde Chinezen, de mensen zijn je dankbaar dat je het doet en ze vinden het gewoon gaaf dat ze een foto met jou hebben kunnen nemen.

Het zal mij in ieder geval niks verbazen als ik ergens verschijn op de Chinese facebook………

Na ons avontuur gingen we naar de Nan Putuo Temple in Xiamen. Toevallig ligt deze boeddhistische tempel in de buurt van Xiamen University. De tempel zelf is nog in gebruik, dus als je daar aankomt zie je monniken gewoon rondlopen en zijn mensen aan het bidden in de tempel zelf.

Wat ik ervan heb begrepen is dat deze tempel rond de Tang dynasty is gebouwd. Nu zal dat voor een normaal mens niks zeggen, maar de Tang dynasty is één van de meest invloedrijke en belangrijkste geweest.

Terwijl we net rondliepen op het terrein kwam een westers persoon naar ons toe. Hij vroeg aan ons of we Engels spraken en uiteindelijk gaf hij ons een negatief advies om de berg te beklimmen. Want de weg omhoog was volgens de man heel zwaar.

Wat is dan heel logisch? Juist ja, je gaat toch de berg beklimmen. De berg beklimmen doe je door heel veel trappen te belopen. Met heel veel trappen lopen bedoel ik ook echt heel veel trappen belopen. Smalle treden, grote treden, treden met een paal in het midden.
Halverwege het avontuur op de foto met een Chinees. (we werden regelmatig aangesproken..) en vervolgens door.

Om het zo plat mogelijk te zeggen: Mijn conditie is echt zwaar kut. Wij waren halverwege en de twee heren liepen nog vrolijk door. Robert daar in tegen had wat meer rust nodig.

Uiteindelijk hebben wij de top bereikt en het uitzicht is nagenoeg perfect. De natuur om je heen, de roddelende en wijzende Chinezen maakt de bergbeklimming een overwinning.

Zelf vond ik de tempel toch het mooiste van de twee bezoeken. De fort is leuk, maar na kanon 92 heb je ze ondertussen wel gezien. Zo weet je vanzelf dat een kanon zwart is en er verschijnt niet ineens een paars kanon.

De tempel was vooral indrukwekkend omdat het tegen een berg aan zat en vooral ook omdat de tempel nog gebruikt wordt. Er komen ook mensen speciaal naar de tempel om te bidden.

Mijn nummer heeft als laatste getal 08, wat staat voor “rijkdom”. Dus ik zal in de toekomst veel geld krijgen.

Tof…..

Gisteren ben ik naar een groot winkelcentrum geweest en we liepen naar een cd winkel. Als die-hard muziek collector was het een droom om een cd winkel in China te bezoeken. Helaas was mijn lol maar kort, Frank zei erbij: alles is nep in de winkel.

We stapte binnen in een vrij luxe winkel en alle cd’s zagen er perfect uit.  Ik had bijvoorbeeld een Beyonce cd in mijn handen en zelfs de stickers waren perfect nagemaakt. Je kon gewoon niet zien wat er mis mee was. Later zijn we naar een groot winkelcentrum gegaan, waarvan ik overtuigd was dat ik in een echte cd winkel stond. Niets was minder waar, ook hier was alles nep. Tot die conclusie ben ik pas later gekomen.

Ik zag een Linkin Park CD liggen en ik kocht hem gewoon, vandaag heb ik eens rustig gekeken of er wat mis was met de cd die ik voor mij had liggen. In het begin zie je de kleine foutjes niet, maar in het begin leek de CD heel erg echt. Alles zit in de CD en ze hebben zelfs het boekje goed nagemaakt.

Waarom is de cd nep?
-    De vermelding van de tekst: No selling of this product outside of China. Selling in Maucau. Hong Kong and Taiwan is also Unauthorized. (er zitten twee taalfouten in die ik eerst niet zag.)
-    Op de CD en hoes een GSM Music logo. Dat bedrijf bestaat niet op internet en heeft niks te maken met Warner Brothers te maken.
-    Serienummer op de binnen ring klopt niet.
-    Drukkwaliteit is heel laag op één gedeelte van het boekje. (ik zie rode stipjes om zwarte tekst, houd in dat ze teveel zwart hebben gebruikt)
-    Op de plastic cover van de CD geen WB logo embossed. Dan weet je gewoon dat die niet uit een fabriek komt.
-    Geen vermelding van deze CD op verschillende websites.
Juist ja, zelfs als collector heb ik veel moeite om een fake te spotten. Het zijn de kleinere dingen die ze niet kunnen namaken, een les voor de volgende keer. Als je niks weet van muziek denk je gewoon dat je een echte koopt.

Hoe werk het in China? Nou, je boekt een kamer, je gaat dan naar een gebouw met de taxi. Dat gebouw ziet eruit alsof de maker van het pand last had van ADHD. Daar binnen heb je een kamer waar je met je groep allemaal liedjes kan gaan zingen.

In ieder geval was de avond melig en vooral grappig. Danny en ik waren verantwoordelijk voor de avond, dus wij hebben ook veel gezongen. Voorlopig noem ik Danny ook mijn karaoke bro, omdat wij mijn support was bij de vele liedjes die voorbij kwamen. (Westlife, Backstreet Boys…. Robbie Williams)

De heren die zeiden dat ze niet gingen zingen hebben toch een poging gewaagd en dat is toch nog best tof. Karaoke is zeker wel leuk.

Nog een interessant detail, ik heb een kermisstem. Als je mij laat praten met een beetje echo in de mic dan klink ik als een kermisattractie. In ieder geval heb ik al een nieuwe carrière op het oog, mocht het vormgeven niet lukken.

Zoveel dingen wat als normaal werd gezien door mij, kijk ik er nu anders naar.
Toen ik voor de eerste keer in het appartement kwam vond ik het raar dat ik geen koelkast had. Ergens in mijn achterhoofd leek het normaal dat zoiets in een appartement moet zitten.

Een korte wandeling door een sloppenwijk van Xiamen kwam ik erachter dat een koelkast als iets speciaals wordt gezien. Veel mensen hebben niet eens een koelkast en ook in winkels kan je vaak geen koeling vinden. Alleen voor het drinken maken ze soms een uitzondering.

Ik kocht samen met me groep een stel koelkasten en ook nog een wasmachine. Voor de prijs die we neerlegde keken we niet eens raar op. Zonder na te denken geef je zo geld uit voor een koelkast, die zelfde koelkast die je koopt in Nederland voor 600 / 800 euro.
Mensen zeggen dat het heel handig is dat alles goedkoop is in China, maar het is bizar hoe makkelijk je een soort arrogantie ontwikkelt als westers persoon. Je gaat ervan uit dat alles zo gaat als het gaat in Nederland, maar er is niet één waarheid.

China is geen slechter land dan Nederland, het gaat er hier gewoon anders eraan toe. Je kan het niet als slecht zien, het is gewoon wennen als buitenlander.

Robert wees het aanbod keurig af… A. ik drink geen alcohol en B. Ik had niet zoveel zin om actief mee te doen aan een game. Wat ik ervan begreep is dat je met een aantal dobbelstenen (denk yahtzee) met gaan gokken hoeveel van bepaalde stenen er zullen liggen.

Dus je zegt 16 – 2… Dan moet het aantal tweeën op 16 uitkomen.. Heel warrig in ieder geval en ik denk dat ik het niet goed uitleg. In ieder geval, het spel werd spannender gemaakt met “Chinese liquor”. Dat is drank wat ruikt naar spiritus en een percentage heeft zo rond de 50%.

Halverwege het spel gooide ik een bluf op tafel en zei ik dat ik wel een slok wilde nemen. Dat was iets wat IEDEREEN wilde meemaken. Voor ik het wist stonden er vier mobiele telefoons te ronken om de pijn en verdriet van Robert te filmen.

Vincent gaf me een boks en gaf me een kleine bodem. Terwijl de Chinese dames terug keerde legde we uit wat er gebeurde en moest iedereen hartelijk lachen. Een shot van dat spul als niet drinker was vrij heavy… Ik verwacht ook dat ik halverwege de maand op Dumpert beland.

Eerst nam ik een slok en me keel sloot dicht… Daardoor moest ik zoeken naar adem. Toen fikte mijn keel en halverwege kwam een snelle roes door me maag. Ik voel me prima, er is verder niks gebeurd, maar ik vermoed dat mijn lichaam mij morgen of overmorgen gaat straffen.

Chinese liquor shot was eens, maar nooit meer…. Dat spul is echt niet goed voor je. Wel grappig om gewoon het eens te proberen.